Başlarken:
      Bu yazı esas olarak Nisan2010'da okuldaki bir ders için yaptığım sunum'un belli bölümlerinin kağıda dökülmüş halidir. Mümkün olduğunca farklı kaynaklardan ayrıntılarda boğulmadan dönemi özetlemeye çalıştım.
     Belirtmek istediğim belli konular var. Öncelikle okuyacağınız yazı, yazı olarak hazırlanmış bir -çalışma- değil. yapılmış 40 dakikalık bir sunumun konu başlıklarının kısaca özetlenmesidir. 27 Mayıs'ı farklı bir yönüyle inceleyeceğim bir yazı yazmayı düşündüğüm için arşivimden çıkardığım ve olduğu gibi koyduğum bir çalışma bu. Ek olarak sadece yazının sonuna bugün sonuç kısmına neler yazardım diyerek kısa bir ekleme yapacağım. Sunum'un giriş kısmında belirtilmesine rağmen, İhtilal'cilerin örgütlenmesine bu çalışmada/yazıda fazla değinmedim. Bu konuda araştırma yapan, ilgilenen arkadaşların Sinan Onuş'un 2003 yılında Kaynak Yayınlarından çıkan Parola:İnkilâp isimli kitabı okumasını öneriyorum. Kendi kişisel kanaatım o kitabın yazılış aşamasında İhtilal'in etkili isimlerinden Suphi Karaman'ın fazlaca etkisi olmuş. Sinan Onuş'un gerek yaşı gerek konumu o kadar ayrıntıyı bu kadar net aktaracak durumda değil.

1. Giriş
     Sunumum Demokrat Parti dönemini incelemektedir. Özellikle 1954 yılından sonraki uygulamalar, toplumsal gerginlikler ve siyasal olaylar ele alınmıştır. Dönemi; tarihsel olarak değil; ordu, basın, anti-demokratik uygulamalar alt başlıklarında ele almak daha anlaşılır kılacağı için böyle inceledik. 27 Mayıs İhtilal’i ile biten sunumumda, genç subayların örgütlenme şekillerine de değineceğim.

2. Demokrat Parti'nin İktidara Geldiği Ortam ve Vaatleri:
     1945 yılının Ocak ayında "Toprak Reformu Yasası" gündeme gelmişti. Yasanın amacı; ülkeyi bağımsız mülk sahibi köylüler cumhuriyetine dönüştürüp toprak sahiplerinin ve savaş zenginlerinin gücünü kırmaktı. İsmet Paşa'nın desteklediği bu yasa meclis içindeki liberal kesimden ve büyük toprak sahiplerinden büyük tepki topladı. Bu sürecin sonucunda yasaya karşı çıkan Adnan Menderes, Celal Bayar, Refik Koraltan ve Fuat Köprülü "4'lü Takrir" denilen bir önerge sundu ve CHP'den ayrıldılar.
     DP, iktidara gelmeleri durumunda; demokrasiyi geliştirmek, 6 Ok'u günün koşullarına uygun yorumlamak, bireyin hak ve özgürlüklerini geliştirmek ve liberal bir politika izlemek için çalışacaklarını vaat etti. DP, ayrıca; tek parti keyfiliğinden şikâyetçi olduğunu ve jandarma baskısına son vereceğini dile getirdi. 14 Mayıs 1950'de genel seçimler yapıldı. Halkın %90'ı sandığa gitti ve DP'ye %53,35 oy oranı ile iktidar görevini verdi. Seçim sistemindeki adaletsizlik nedeni ile %53,35 oy alan DP 408 vekil çıkarırken, %38,38 oy alan CHP ancak 69 sandalye çıkarabildi.

3. Basına Müdahale
       DP iktidara geldiği andan itibaren basına karşı tavrı değişti. Uygulamalarını şu şekilde özetleyebiliriz: CHP dönemi muhalefete tanınan radyo konuşma hakkı kaldırıldı, tahkikat Komisyonu ve öğrenci olayları sansürlendi, 1954 seçimlerini sonucu, eleştirel yazıları nedeniyle Hüseyin Cahit Yalçın tutuklandı. Ekim 1955'te kısıtlayıcı basın yasası çıkartıldıbu yasaya karşı CHP içinden Turan Güneş,Ekrem Alican, Fevzi Lütfi Karaosmanoğlu ve Ekrem Hayri Üstündağ gazetecilere yazdıklarını ispatlama hakkı verilmesini istediler. Ayrıca özellikle belirtmek isterim ki 1954–1958 yılları  arası toplam 238 gazeteci, karşıt görüşte yazı yazdığı için tutuklandı.

4. Üniversitelere Müdahale
      Bu dönemde üniversitelere de müdahaleler oldu. 1954’te akademisyenler ve yargıçlar dâhil, 25 yıldan fazla hizmet edenler el çektirildi. Öğrenci olaylarında Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesi tarandı. Öğrenci Turhan Emeksiz, İstanbul’da polis tarafından öldürüldü. Hüseyin Onur sol bacağı kesilerek kurtuldu. Ayrıca İstanbul Üniversitesi Rektörü Sıddık Sami Onar tartaklandı ve kafası yarıldı.
     Bu bağlamda, 1956 yılında Siyasal Bilgiler Fakültesi’nin açılış töreninde öğrencilere hitaben yaptığı konuşmadan dolayı bakanlık emrine alınan Turhan Feyzioğlu’nun bu konuşmasının içerdiği unutulmaz mesajın ayrı bir önemi vardır. Feyzioğlu bu konuşmasında şunları söylemiştir:      

       “Bu imtihan masasının iki ayrı tarafında oturmak, bizlere aynı ailenin mensubu olduğumuzu unutturmamalı; iki ayrı kutup olduğumuz hissini asla vermemelidir. Aslında sizler ve bizler, hepimiz tek bir vazife yolunun yolcusuyuz. Bu yol, durmadan çalışma, öğrenme, bildiği ve memleketin hayrına olduğuna inandığı şeyleri, menfaat hesabı yapmadan, açıkça söyleme yoludur. Bir şairimiz, ‘Bizim millet söylemez, söylenir’ demiş. Bu acı itham, açık ve tok sözlü olan Türk milleti için asla doğru değildir; sadece menfaat hesabı yapan yarı münevver için doğru olabilir. Türk milleti ‘söylenen’ değil ‘söyleyen’ münevverlere muhtaçtır ve emin olunuz ki böyle münevverlere de layıktır. İstersek Türk vergi kanunlarını, para banknotlarını, haczi caiz olmayan malların veya iptidai itirazların tam listesini ezbere bilmeyelim; fakat asla nebze göre şerbet veren; zararlıya fetva veren birer sözde münevver haline gelmeyelim.”¹

5. Ordunun Rahatsız Olmasına Neden Olan Olaylar
      DP iktidara gelir gelmez ‘Paşa Faktörü’ nedeniyle 15 general ve 150 subay emekli edildi. Bunun gerekçesi ise DP’nin, bu kadronun İsmet Paşa’ya gönülden bağlı olduğu düşüncesidir. Bu olaylar ordunun DP’ye karşı tavrının değişmesine neden oldu. ABD’den akan 2 milyar doların orduyu ve askerleri modernleştirmesine rağmen, DP’nin ABD’ye karşı verdiği tavizler orduyu rahatsız etti. 1960 cuntasının radikal üyelerinden Orhan Erkanlı darbeden bir süre sonra bu rahatsızlığı şöyle ifade ediyordu:
      
      “1954’ten sonra iktidarda bulunmuş olan zümre, milletin bütün haklarını çiğnedi. Milleti aldattı. Memleketi iktisadi ve sosyal alanda bir felakete sürükledi. Manevi değerler unutuldu ve unutturuldu. Devlet kurumu, tam bir parti kurumu haline getirildi. Memlekette tek organize güç olan Türk Silahlı Kuvvetleri’nin her vesileyle gururu kırıldı; tarihinin en asil mirası olan üniforma taşıyanları utandıracak hale getirildi” (Cumhuriyet, 20 Temmuz 1960).²  

       Bütün bunlardan sonra, 27 Mayıs’ı hazırlayan en önemli nedenin, başta Menderes olmak üzere iktidar mensuplarının kendi hatalarından kaynaklandığını belirtmeliyiz. Bu hatalar, bizzat ihtilalin önderi Cemal Gürsel’in, zamanın Milli Savunma Bakanı Ethem Menderes’e hitaben yazdığı 3 Mayıs 1960 tarihli mektubunda şu şekilde ifade edilmiştir:

       “… şu hakikati kabul etmek lazımdır ki Kayseri hadiseleriyle başlayıp son karar ve feci olaylara kadar devam eden vak’alar vatandaş ruhunda derin tesirler ve Hükümete karşı telafisi güç hoşnutsuzluklar yaratmıştır. Hele Ordunun talebelere karşı akılsızca kullanılması, işin vahametini artırmış, Ordu mensuplarında da huzursuzluk ve güvensizlik hisleri belirmiş, korkulan şey olmuş, Ordu politikaya karıştırılmıştır.”³

6. Demokrat Parti’nin Kapattığı Kurumlar
      DP’nin olumsuz davranışları sadece basına, üniversiteye ve orduya uyguladıklarıyla bitmedi. Bunun yanında kapattığı kurumlardan da bahsetmek gerekir. 8 Ağustos 1951’de halkevleri ve halkodaları kapatıldı ve işlevsiz hale getirildi. Olayın trajikomik tarafı ise; Menderes’in bu kurumlara 15 yıl müfettişlik yapmasıydı. 1954’te Köy Enstitüleri kapatıldı. Dönemin Milli Eğitim Bakanı Tevfik İleri, köy enstitüleri ile mücadele sorununun, ‘komünizm’ ile mücadele sorunu olarak algılandığını belirtti.

7. Antidemokratik Uygulamalar ve Muhalefete Karşı Baskı
       Bu bölümü, etkili bir şekilde anlatmak için olayları arka arkaya sıralayarak özetleyebiliriz.

    -İlk olarak, 8 Temmuz 1953’te Millet Partisi kapatıldı. Gerekçe olarak ise, laikliğe aykırı tutumları gösterildi.
    -14 Aralık 1953’te CHP’nin bütün mal varlığına haksız kazanç gerekçesiyle el konuldu. -1955 Karadeniz gezisinde, CHP Genel Sekreteri Kasım Gülek, Sinop’ta tutuklandı, İstanbul’a getirildi ve 1 gün hapis yattı.
    -1956’da Rize’de, dükkân sahiplerinin elini sıkması, gösteri yürüyüşü olarak algılandı ve 6 ay hapis yattı.
    -1957 seçimlerinden sonra Vatan Cephesi kuruldu.
    -1960’da İnönü’nün Kayseri toplantısını engellemek için askerler gönderildi.
    -1956’da çıkan bir yasayla seçim kampanyası dışındaki siyasi toplantılar yasaklandı.      
     1958’de tarım taban fiyatları arttırıldı, çiftçi borçları 10 ay ertelendi. 4 Eylül’de CKMP, HP ve CHP seçim ittifakı yapacağını açıkladı. 11 Eylül’de DP bu ittifakı yasaklayacak maddeyi meclisten geçirdi.
     1958’de yapılan seçimlerde DP %47,3 oy aldı ve 424 milletvekili çıkardı.  CHP ise %40,6 oy ile 198 sandalye çıkarabildi. 1954 seçimlerinde Menderes, yerel nüfuza sahip milletvekillerinin çoğunu meclis dışı bıraktı ve kendi seçtiklerini getirdi. Seçimlerden sonra ise muhalifleri partiden attı.

      Konumuza, DP’nin muhalefete karşı olan sert tavrını anlatan olaylarla devam edelim.
    -Ekim 1952’de, İnönü’ye İzmir gezisinde kişisel müdahaleler oldu. Akhisar ve Manisa’da protestolar yapıldı.
    -8 Ekim 1952’de, İnönü can güvenliği sağlanamayacağı gerekçesiyle Balıkesir’e sokulmadı.
    -18 Nisan 1954’te Mersin’de saldırılardan kaçmak için duvardan atlamak zorunda kaldı.
    -30 Nisan 1959 günü İnönü, Uşak’ta Kurtuluş Savaşı dönemi karargâh evini ziyaret etmek istedi. Engellemeyle karşılaştı. Bunun üzerine herhangi müdahalede bulunmayan emniyet müdürü ve jandarma komutanı görevden alındı. Ertesi gün yapılan taşlı saldırıda ise, İnönü’nün kafası yarıldı.
    -Yine bu dönemde CHP’nin İzmir’deki bütün etkinlikleri iptal edildi. Ayrıca Demokrat İzmir Gazetesi bir grup DP’li tarafından yıkıldı.
    -İnönü’nün İzmir gezisi dönüşünde 4 Mayıs günü, Topkapı’da yolu trafik müdürü tarafından kesildi ve bir linç girişimi oldu. Görevli olmayan bir binbaşının müdahalesiyle kurtuldu. İnönü o dönem 75 yaşında, DP’nin cezai sorumluluğu ispatlanamamakla birlikte siyasi yükümlülüğü tartışılmaz.          
    -12 Nisan 1960 tarihine gelindiğinde DP, CHP’yi ‘silahlı ve tertipli ayaklanmalar hazırlamakla’ suçladı. Bu olay gerekçesiyle, DP tarafından ‘Tahkikat Komisyonu’ kurulması ve buna tepki olarak İnönü’nün mecliste yaptığı konuşma üzerine oralık karıştı ve İnönü 12 oturum cezası aldı. CHP’li vekiller polis zoruyla meclisten çıkarıldı.      -1930’lu yılların ceza yasası ağırlaştırıldı.
   -Önceden verilen grev sözü konusunda Menderes’in “…bırakın bu saçmalıkları, Türkiye’de grev mi olur? Önce ekonomiyi geliştirelim sonra onu da düşünürüz”⁴ sözleri işçi kesiminden büyük tepki topladı.              
    -24 Kasım 1958’e gelindiğinde Vatan Cephesi’nin kurulması sonucu CHP ve HP birleşme kararı aldı ve daha sonra 12 Ocak Beyannamesi’ni hazırladılar.

Beyannamede ele alınan kararları şu şekilde sıralayabiliriz: 

• Sosyal Devlet anlayışının benimsenmesi,
• Basın özgürlüğüne izin verilmesi,·       
• İşçilere sendika ve grev hakkı tanınması,
• Anayasa Mahkemeleri’nin kurulması,
• Nispi temsil,
• Üniversitelere özerklik verilmesi,
• Yüksek Yargıçlar Kurulu’nun kurulması,
• Devletin yayın araçlarının tarafsızlığının sağlanması. 

       Ayrıca İnönü, artan yolsuzluk iddiaları üzerine; “Tarih kürsüsünden halinizi seyrediyorum, suçluların telaşı içerisindesiniz”⁵ sözü DP’nin içinde bulunduğu durumu özetler gibidir.
      Bu dönemde diğer bir garip olaydan daha bahsetmek gerekirse, o da Kırşehir’in ilçe yapılmasıdır. Bu enteresan olayın nedenini Menderes’in kendi cümleleriyle özetlemek yeterli olacaktır: “Türkiye’nin hiçbir vilayetinde %3’ten fazla oy alamayan bir partiye mensup milletvekilini iki seçimde de seçen Kırşehir’in bir içtimar ve siyasi bünye itibarı ile anormallik göstermekte olduğunu inkâr etmek mümkün değildir”.⁶ Bu olayla benzer şekilde İnönü’n memleketi olan Malatya da ikiye bölündü.
       Bu olayların dışında, Yargıtay başkanı, başsavcısı ve 4 Yargıtay üyesi, hukukun üstünlüğü üzerine yaptıkları bir açıklama nedeniyle görülen lüzum üzerine emekli edildi.
      1957 senesine gelindiğinde, Antep’te yapılan seçimleri, önce CHP’nin kazandığı söylendi. Daha sonra köylerden gelen oylarla DP’nin kazandığı açıklandı. CHP’nin duruma itiraz etmesi sonucu, oylar sayılmak için Antep Adliyesi’ne getirildi fakat çıkan yangın sonucu adliye binası ile beraber oylar da kül oldu.

8. 6–7 Eylül Olayları:
     6 Eylül günü, İstanbul’da çıkan bir gazete, Atatürk’ün Selanik'teki evinin bombalandığı haberini yaptı. Kıbrıs sorunu nedeniyle Rum halkına öfke besleyen vatandaşlar, bir de üzerine bu olay eklenince, toplanarak Rum evlerine, dükkânlarına, kilise ve mezarlıklarına saldırdı. Polis, olaylara önce seyirci sonra çaresiz kaldı. Sıkıyönetim ilan edildi ve olay komünistlerin üzerine bırakıldı. Bu insanlar aylarca hapis yattıktan sonra aklandılar. 1955’te Menderes ve Zorlu, halkın Kıbrıs duyarlılığını göstermek için İstanbul’daki öğrencilere “kendiliğinden oluşan” sınırlı bir gösteri yaptırma kararı aldı. Olay, 5622 konutun yağmalanmasıyla sonuçlandı. Daha sonraları, bu organizasyonun DP-Özel Harp Dairesi emri ve bilgisi dahilinde düzenlenmiş bir tertip olduğu,  Özel Harp Dairesi Eski Başkanı Emekli Orgeneral Sabri Yirmibeşoğlu tarafından doğrulandı. Londra’da Kıbrıs Konferansı’nda bulunan dönemin Dış İşleri Bakanı Zorlu, “haklarımızda ne dereceye kadar ısrar edeceğimizi” göstermek üzere “aktif hareket için “ilgililere verilecek emrin pek faydalı olacağını” bildirerek harekete yeşil ışık yakmış görünüyordu.⁷

9. ABD ile Antlaşma
      Irak devrimi sonrası ABD, Bağdat paktı üyeleriyle karşılıklı antlaşmalar imzaladı. 1960 Nisanı’nda yalnız Dış İşleri Bakanı Zorlu ve Amerikalı meslektaşının imzalarıyla yürürlüğe giren “Türkiye’ye doğrudan veya bilvasıta bir tecavüz vukuunda Birleşik Amerika, silahlı kuvvetlerini kullanmak dâhil olmak üzere gerekli her türlü harekete geçmeyi taahhüt eder”⁸ sözleriyle bağımsızlıktan verilen akılalmaz ödün kalan saygınlığı da eritti. Bu antlaşma Irak’takine benzer bir durumda ABD ordusunun müdahalesine izin veriyordu.

10. Tahkikat Komisyonu
      18 Nisan 1960’ta kurulan bu komisyon çok güçlü yetkilere sahipti. Her türlü yayını yasaklama, sürekli yayın ve matbaa kapatma, her türlü etkinliği soruşturmanın selameti açısından engelleme, kararlara karşı çıkanlara 1 ile 3 yıl arası hapis cezası verme, soruşturma konusunda açıklama yapanlara 6 ay ile 1 yıl arası hapis verme gibi yetkileri vardı. Fakat bu yetkiler tamamıyla anayasaya aykırıydı. Komisyon üyeleri hakimler değil milletvekilleriydi.
      İstanbul ve Ankara Üniversiteleri hukuk profesörleri bu komisyona karşı çıktı. Menderes “kara cübbeliler” diyerek bu hocaları eleştirdi ve hocalara siyasete karıştıkları için disiplin cezası verdirtti. Bunun üzerin üniversiteler karıştı. Öğrenci olaylarında 1 öğrenci öldü, çok sayıda öğrenci ise yaralandı. İnönü ise o gün şu tarihi konuşmayı yaptı: 

       “Bu demokratik rejim istikametinden ayrılıp baskı rejimi haline götürmek tehlikeli bir şeydir. Bu yolda devam ederseniz, ben de sizi kurtaramam… Şartlar tamam olduğu zaman milletler için ihtilal meşru bir haktır.”⁹

       Çıkan olaylar ve bu konuşma üzerine CHP ‘askeri ayaklanma ve örgütlenme’ suçundan soruşturma geçirdi. Komisyon kararına itiraz mercisi yoktu. Bu olayın dışında, çıkan öğrenci olayları ve öğrencilerin olaylara karşı tepkisi yüzünden, üniversiteler tatil edildi fakat olaylar durulmadı. İstanbul Üniversitesi rektörü tartaklandı. Harbiyeliler yürüyüşe geçti. Bu olay üzerine okulun başka bir şehre taşınmasına karar verildi. Ayrıca, basın yasağı nedeniyle, medya Kore’den diktatör Syngnar Khee’yi deviren öğrenci hareketlerinin yayınlarını yaptı.
      25 Mayıs’ta Menderes, komisyonun çalışmasını tamamladığını ve raporun kısa zamanda açıklanacağını söyledi.

11. İhtilal Örgütlenmesi
      Bu bölümü, ihtilale doğru giderken yaşanan son olayları özetle bahsederek anlatmak daha anlaşılır olur. İlk olarak, halk tepkisi nedeniyle 19 Mayıs gösterileri iptal edildi. 2 gün sonra (21 Mayıs) Harbiyeliler yürüyüş yaptı. Bu esnada Menderes Ege’de güçlü olduğu yerlerde miting yapıyordu. Yürüyüş üzerine Menderes, Harp Okulu’nu tatil etmek istedi. Bunların dışında CHP‘ye karşı kurulan Tahkikat Komisyonu ve son günlerde yoğun bir şekilde artan öğrenci olayları, DP’ye pahalıya mâl oldu ve beklenen 27 Mayıs 1960 askeri müdahalesi gerçekleşti.

12. Sonuç
      Bu araştırmayı yapmamın sebebi, tam 50 yıl önce gerçekleşen 27 Mayıs İhtilal’i hakkında yoğun tartışmalar yapılmasıdır. Darbe mi? Devrim mi? Demokratik bir anayasayla büyük bir demokrasi hamlesi mi yapılmış yoksa Türkiye’ye darbe geleneği mi getirmiş? Bu tür spesifik sorular içinde boğulmadan 27 Mayıs öncesi Türkiye’sinden kesitler sundum, mümkün olduğunca objektif olmaya çalıştığım bu çalışmada, Demokrat Parti iktidarında ülkemizde gerçekleşen anti-demokratik uygulamalara ve özellikle 1957 sonrası toplumda oluşan genel rahatsızlıklara, 50. yılını kutladığımız 27 Mayıs’ı oluşturan koşullara değinmeye çalıştık. Sonuç olarak edindiğim genel izlenim şudur. Bu hareketi başlatan ve gerçekleştiren genç subayların, demokrasi ve özgürlük taraftarı oldukları, demokratik seçimlerin bir an önce yapılması gerektiğini düşündükleri, toplumun gerildiği 1960 yılının başlarında demokratik bir seçim yapılması durumunda böyle bir harekete girişmeyecekleri, bununla birlikte onların önderliğinde hazırlanan 1961 Anayasa’sının Türkiye tarihinin en modern anayasası olduğunu ortaya koymuştur. Bir başka gerçeklik ise Milli Mücadele döneminde dahi kapatılmayan meclisin bu dönemde fesih edilmiş olması ve dönemin başbakanı Adnan Menderes’e darağacının gösterilmesidir. Tüm bunlarla birlikte kendi içinde de farklı fraksiyonlar bulundurmaktadır, MBK’nın ilk üyelerinden Alparslan Türkeş’in MHP’nin kurucusu olması yine aynı komiteden Suphi Karaman’ın 1991’de SHP merkez seçim komitesi başkanlığı yapması ve 2004 yılında vefat ettiğinde resmi olarak İşçi Partisi üyesi olması bunun basit bir örneğidir. 

¹Alıntılayan: Teori Dergisi, Mayıs 2010, s.29
²Alıntılayan: Feroz AHMET, (2008), Bir Kimlik Peşinde Türkiye, s.143
³Alıntılayan: Teori Dergisi, Mayıs 2010, s.28
⁴Vikipedia, İnternet
⁵Alıntılayan: Sina AKŞİN, (2009), Kısa Türkiye Tarihi, s.258
⁶Vikipedia, İnternet
⁷Alıntılayan: Sina AKŞİN, (2009), Kısa Türkiye Tarihi, s.252
⁸Alıntılayan: Teori Dergisi, Mayıs 2010, s.17
⁹Alıntılayan: Sina AKŞİN, (2009), Kısa Türkiye Tarihi, s.258

Kaynaklar:
—AHMAD, Feroz, 2008, Bir Kimlik Peşinde Türkiye, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
—AKŞİN, Sina, 2009, Kısa Türkiye Tarihi, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.
—ONUŞ, Sinan, 2003, Parola: İnkılâp, Kaynak Yayınları, İstanbul
—TEORİ DERGİSİ, Mayıs 2010, Merkez Dağıtım, İstanbul
—ZÜRCHER, Erik Jan, 2004, Modernleşen Türkiye’nin Tarihi, İletişim Yayınları, İstanbul
—İNTERNET, Vikipedia

—————————

Bitirirken(24 ocak 2012);

Öncelikle şunu belirtmek istiyorum ki -şimdiki aklım olsa- bu çalışmayı Nisan2010'da değil Haziran2010'da yapardım. 27 Mayıs İhtilali'inin 50. yılı nedeniyle Mayıs ayı içerisinde benim daha önceden edinemediğim pek çok yeni anı, yazı ortaya çıktı, bu ay için özel sayı çıkartan tarih dergileri oldu. 
Sınıfta yaptığım sunumda 2. bölümde adaletsiz bir seçim sistemi sonucunda DP'nin 1950 seçimlerinde oy oranına göre nazaran mecliste çok fazla milletvekilliğini kazandığını söylediğimde bir arkadaşım bana o seçim sistemini CHP koymamış mıydı dedi. Evet o arkadaşım haklı CHP kendi getirdiği anti-demokratik bir seçim sistemi sonucu mecliste hak ettiği kadar milletvekilliği alamadı. Ancak yine belirtmek isterim ki demokrasi vaadleriyle iktidara gelen DP de bu seçim sistemini demokratik bir hale getirmedi, daha da kötü bir hale getirdi.
27 Mayıs'a genel olarak bakışımda pek de bir değişiklik olmadı. O insanların yaptıklarının doğruluğu ya da yanlışlığı tartışılır ancak ben bu ihtilali yapan insanların vatanseverliklerine inanmaktayım, birilerinin piyonu olmaktan ziyade kendilerince ülkenin kötü gidişine son vermek istediler. 
27 Mayıs'ın dış güçlerin desteğiyle yapıldığını düşünmüyorum, Zira DP'nin ABD ile yaptığı anlaşma gereği Irak'takine benzer bir durumda ABD askerinin Türkiye'ye müdahalesine izin veren bir anlaşma mevcut ve sırf bu nedenle ihtilal Menderes'in Yunanistan gezisi öncesi yapıldı. Eğer O yurt dışındayken yapılırsa, yabancı askerlerle birlikte Orduya karşı bir harekata girişilir korkusuyla.
Diğer bir eleştiri olan Türkiye'de askeri müdahale kültürünün bu İhtilal'le oturduğunu düşünmüyorum. İttihat ve Terakki döneminden kalma bir gelenektir bu tepeden inmedi modernleşme çabası. Cumhuriyet Devrimi dahi bu olaya örnek verilebilir(tartışmalı bir konu olsa da) Ayrıca bu -geleneği- devam ettirdiği iddia edilen 12Martçıların ve 12 Eylülcülerin ilk işleri 27 Mayıs İhtilalinin kazanımlarını yıkmaktı, bunu göz önünde bulundurursak pek de aynı yolun yolcusu olduklarını söyleyemeyiz. Ayrıca yine belirtmek gerekir ki 27 Mayıs ordu içindeki bir taban hareketidir, 12 Mart ve 12 Eylül tam tersine üstten gelen bir harekettir.
Özellikle sol kesimden gelen Eğer ihtilal olmasaydı DP zaten seçimlerde iktidardan düşecekti eleştirisinin de bence eksik yönleri var. Genel Kurmay Başkanı açık bir şekilde DP yanlısıydı ayrıca sadece o değil üst kademe askerlerin büyük çoğunluğu DP yanlısıydı. Tahkikat komisyonu çok büyük bir ihtimalle CHP'yi kapatacaktı. Örneklerle daha da çoğaltılabilcek bu durumda gerçek anlamda demokratik bir seçim nasıl olacaktı? olur muydu? bu da asla bilemeyeceğimiz bir soru artık. Ancak benim inancım o yönde değil.

Herşeye rağmen 3 haftalık bir tatil var elimde ve ikinci dönem'e kafam rahat başlamak için bu süreci iyi değerlendirmek istiyorum. Aslında kendime vakit ayırmayı düşünüyordum ancak öyle olmayacak. İlk hafta Hakan'ı ağırlayacağım, sonraki 2 hafta da ailem burda olacak 2 hafta boyunca da onları ağırlayacağım. Bu süreç içinde bir yandan da bolca kitap okuyup spor yapmak istiyorum.

Sınav dönemi nedeniyle spor yapamamıştım kendimi bir program hazırladım ve tekrardan başlıyorum hemen, kardiyo ağırlıklı çalışacağım. Kick Boks antremanlarımı yapıp akşamları da koşuya çıkacapım. Ayrıca bolca uyuyup arta kalan vaktimde de gitar çalmak istiyorum.

Şimdilik planım bu. 3 haftalık tatilimde misafirlerimi ağırlayıp, biraz yoğun spor yapıp, bolca okuma yaparak yeni yazılar yazmak istiyorum.

bu süreçte okumayı planladığım kitaplar:
-Kalkınma İktisadı, yükselişi ve gerilemesi/Fikret Şenses
-Ekonomi Politikası/Mahfi Eğilmez, Ercan Kumcu
-Türkiye'de Çağdaşlaşma/Niyazi Berkes
-Türkiye'nin Siyasi Hayatında Batılılaşma Hareketleri/ Tarık Zafer Tunaya
-100. yılında Jön Türk devrimi/Sina Akşin,Sarp Balcı, Barış Ünlü

İlk hafta genel olarak iyi geçti diyecekken ilk haftanın son sınavında vizesi 86 olan ve gayet iyi olduğum Makro dersinde tam bir akıl tutulması yaşadım. Önceki gece hiç uyumamıştım, sabah 10'da başka bir sınava girdim ve akşam 4'e kadar okulda Makro sınavını bekledim. Neticede sınav esnasında resmen kafam durdu ve iyi bir kağıt veremedim. Makro dersini 2. sınıfta geçmeme rağmen daha yüksek bir notla geçmek ve ortalamamı  yükseltmek için tekrardan almıştım. Okuldaki dersler arasındaki bağ sisteminde kritik bir yerde Makro dersi, eğer geçemezseniz 3. sınıf dersi olan Matematiksel Ekonomi ve Para Teorisi dersini alamıyorsunuz. Sonuç olarak ilk dönem Makro'dan kalırsam ikinci dönem bahsettiğim 2 dersi alamayacağım. Durduk yere başıma iş açtım durumu yani.

SALI günü: Neyse ilk hafta bu şekilde bitti ikinci haftanın ilk sınavında bir kağıt olayı yaşadım ki fakültede 10 yıl konuşulabilcek kapasitede birşey olmasına rağmen, buradan yazamıyorum ama fazlasıyla stres yaşattı. Salı günü de bu şekilde geçti.

ÇARŞAMBA günü en baba derslerden biri olan Para Teorisi dersinin sınavına giderken cep telefonuma şöyle bir msj geldi: ''………. Kuşadası/Aydın adresinize ….. tesisat numaralı icralık ayedaş borcundan dolayı haciz işlemi yapılacaktır'' sınav öncesi mesaj'ı atan hukuk bürosuna telefon açtım sekreter biz sizi arayacağız dedi, tatmin olmayınca abime tesisat numarasını gönderip ilgilenmesini istedim ve sınava girdim. Sınavdan çıkınca abimden bilgi aldım İstanbula geldiğimde taşındığım ilk evde 24 Haziran-24 Temmuz 2008 tarihleri arasında 1100 liralık bir elektrik kullanımı olmuş ve bu borç günümüze kadar faiziyle 2300 lira olmuş. Sorun şurda ki ben 18 Haziran 2008 tarihinde o aboneliği kapatmıştım(18 Haziran o zaman ki ev arkadaşım Murat'ın doğum günüydü ve hazırlığı geçme sınavımızın açıklandığı gündü, çok net hatırlıyorum. hatta depozit'i alarak o parayı da harcamıştım) ancak elimde o tarihe dair abonelik'i kapattığıma dair bir belge yoktu. O tarihler arasında o evde olmadığımı ispatlayacak şeyleri hemen aradım, sonraki evimin kira kontratı yoktu, ayrıca o evden de ikametgah'ımı da 2008'in Eylül ayında aldırmışım. sonuçta gayet sıkıntı bir durum içine düştüm. Çarşamba günü bu şekilde geçti tek teselli sınavımın iyi geçmesiydi.

PERŞEMBE günü: 10'da başka bir sınava girdim, sınavdan çıkınca bu işleri takip edebilmek için Kadıköy'deki Ayedaş müdürlüğüne geldim orda da elektriğinizi kapatmamışsınız borcunuz var icraya düşmüş ödemeniz lazım dediler. Yahu ben bu tarihlerde o evde değildim, 1 ay'da 1100 liralık elektrik nasıl kullanayım dedim(ayrıca bu süreç içinde o evi ayarlayan emlakçıyla da konuştum, ben ayrıldıktan sonra daireye giren kiracı olmamış 1 buçuk yıl sonra da ev'i bir inşaat şirketi almış, binayı yıkmış ve yeni bir apartman yapmış) iş iyice karıştı beni Kartal'daki Ayedaş'ın ilgili bölge merkezine yönlerdirdiler. Mesai saatleri içinde oraya yetişmem söz konusu olmadığı için eve geldim ve Kartal'daki Ayedaş'ın taakkuk bürosunu aradım oradan incelenince bir hata olduğu benim aslında aboneliğimin kapatıldığını söylediler. Ağustos 2008'de Ayedaş sistem değiştirmiş, bu tarihten önce hesap kapattıran abonelerde benzer problem yaşadıklarını söylediler. Yalnız süreç icralık olduğu için dilekçe yazmam gerektiğini ve kendilerinin dilekçeyi değerlendirip hukuk bürosuna haber vereceklerini söyledier. Ben de hemen bir dilekçe yazıp onlara faksladım ve ulaşıp ulaşmadığını onaylattıktan sonra eve gelip uyudum çünkü ertesi gün en önemli sınavım vardı. Uyanınca lenslerimden birtanesini kaybettim ve yedek lens'im yoktu bi gözümde lens bir gözümde lens yok o halde sınava çalışacaktım ki para çekmeye gittim, Ziraat Bankası bankamatiğimi kaybettiğimi farkettim, diğer hesaplarımda para yoktu. bütün param ziraat bankasındaydı ve ben bankamatiğimi bulamıyordum, cepte 20 lira parayla kaldım. Neyseki abime haber verdim ve o Garantideki hesabıma biraz para çıktı. sonrasında da arkadaşlarımla buluştum sabaha kadar uyumaksızın sınava çalıştıktan

CUMA günü: sabah sınava gidiyorduk ki telefonuma ilke hukuk bürosundan bir mesaj daha '' icralık ayedaş borcunuzdan dolayı haciz işlemini durdurabilmek için ödeme dekont'unuzu şu numaraya fakslayın'' mesajı aldıktan sonra bir aksilik mi var acaba diye düşündüm ama arayıp konuşacak vaktim yoktu,sınava girdim. Sınavım kritik geçti, eğer dersten kalırsam ya 900 dolar verip Boğaziçi Üniversitesinde yaz okulunda alıcam ya da okulum 1 yıl daha uzayacak bunun verdiği gerginlikle birlikte hukuk bürosunu tekrardan aradım. Biraz sert bir konuşma oldu (hukuk bürosunu siz arayınca müşteri memnuniyeti olayına görüşmeler kayıt altına alınıyor, onlarsa sizi alakasız bir telefondan arıyorlar ve gayet rahat konuşuyorlar -nasıl itiraz etcen yahu bu borcun geri dönüşü yok, -cumartesi geliyoruz icraya,-sen ayedaşı ara bana geri dön o zaman vs'') ben bu konuşmada -yahu çarşamba günü mesaj atıyorsun 2300lira borcun var, cumartesiye kadar yatırmazsan ananın babanın evini haczetcez diyorsunuz., itiraz etcem diyorum yok artık itiraz edilcek birşey yok diyorsunuz şaka mısınız tarzında bir konuşma geçti aramızda. son durum bu.

Pazartesi günü Ayedaş'ın Kartal'daki bölge müdürlüğüne gideceğim  ve çözeceğim umarım..

İ.Ö.Ö

sevgiler.

İÖÖ.

1- Konaklama durumu nasıl? Yurt nasıl? Ev kiraları ne durumda?

Arkadaşlar Üniversite gelen her Erasmus öğrencisine yurtta konaklama garantisi veriyor. Daha önceki yazılarımda da bahsetmiştim ama yurt hakkında kısaca bilgi vereyim. Odalar 2 kişilik, Masa kitaplık dolap çekmece vs var. Her katta 1 mutfak var ortalama 16 oda falan tek bir mutfağı kullanıyor ve mutfaktada ufak bir dolabın oluyor sana ait, onun dışında mutfakta ocak, buzdolabı vs var. yine katta toplamda 2 tuş, 4 tuvalet var. Hafta içi hergün temizliyorlar ortak kullanım alanlarını, odaların temizliğinden siz sorumlusunuz. Çok hızlı bir internet mevcut ayrıca. Bu yıl (2010-2011) yurt ücreti 85 euro.

Ev kiraları değişken olmakla birlikte çok tavsiye edemem evde kalma olayını, sonuçta herkes yurtta kalınca ortamdan, arkadaş çevresinden ister istemez uzak kalıyorsunuz, bir de kısa süreli bir kalış olcağı için sıkıntı olabiliyor. Evin durumuna, kaç kişinin kaldığına göre değişmekle birlikte fiyatlar 100-200 euro arasında değişiyor kişi başı için.

2- Hayat pahalılığı ne durumda? Hibe yetiyor mu? Yemek, içki, sigara fiyatları ne durumda?

Konuştuğumuz diğer Erasmus'larla edindiğimiz izlenime göre pek çok avrupa ülkesinden ucuz burası. Polonyalılar, Çekler, Slovaklar ve Litvanyadan gelenler sadece Slovenyanın geldikleri yerden daha pahalı olduğunu söylüyorlar. İstanbulda yaşayan birisi olarak fiyatların İstanbuldan çok çok yüksek olduğunu söyleyemem tabi bir de bizlerin şehri tam olarak bilmediğimiz için neyi nerde ucuza buluruz bilmediğimiz için de biraz pahalı geliyor şehir.

Hibe yetiyor mu? Ben hibe almıyorum. Ancak bu paranın yetme durumu kişiden kişiye göre değişen bir şey. Sizin harcamalarınıza bağlı olarak değişiyor durum. Ama hibeyle yaşanabilir, eğlenilebilir. Ama sadece hibeyle hem burda yaşayıp hem de triplere para ayırmanız sıkıntılı olur.

Yemek fiyatları çokça soruluyor. Burdaki kupon sistemi sayesinde ayda 20 kere 2-2buçuk euro'ya çorbasıyla, salatasıyla, kral bir yemeğiyle, tatlısıyla falan güzel bir menü yiyebiliyorsunuz, o çok güzel bir olay ama onun dışında yemek fiyatları da değişken ama Türkiyedeki kadar ucuza karın doyurmak zor. McDonalds'da menüler 5-6 euro civarında, dürüm döner 3.60 euro. Sigara konusunda şöyle bir bilgi vereyim Marlbora 3.20 euro, Alkol Türkiyedekinin neredeyse yarı fiyatı. Özellikle Türkiyede lüks olarak tabir edebilceğimiz içkiler burda yarı fiyatı neredeyse.

3- İnsanlar nasıl?

Valla doğrusunu söylemek gerekirse adam var adam var yani kişisine göre değişiyor ben çok iyi sloven arkadaşlar edindim ancak genel olarak burda bir uğraşınız yoksa(Spor, aktivite vs) Slovenlerle pek muhatap olmuyorsunuz. Erkekleri biraz odun, kaba. Kızlar daha sıcak kanlı. Ama dediğim gibi çok da muhatap olmuyorsunuz onlarla.

4- Eğlence ortamları nasıl?

Burda çok da öyle pub kültürü yok zaten genel olarak 6-7 mekan var. Genellikle eğlence anlayışları disko kültüründe. 4-5 farklı mekan var disko olarak. Türkiyeye göre daha ucuz, biraz daha rahat ortamlar, damsız girme problemi falan yok. Ama dediğim gibi erkekleri biraz kaba. Türkiyede çok daha güzel mekanlar daha güzel partiler bulabilirsiniz tabi ki ama burası daha rahat.

5- Trip-gezme durumları nasıl?

Valla öncelikle şunu belirtmek istiyorum ki ryan air olsun easy jet olsun hani 3 euro'ya Paris'e uçtum falan olayı yok, O yalan, çok nadir olan şanslı arkadaşların tutturduğu bişey. Maribordan Viyanaya, Prag'a, Budapeşteye, Bratislavaya ve Zagreb'e ulaşım rahat trenle 3-4 saatte gidebiliyorsunuz ama Avrupanın diğer kesimleri için(Paris, Amsterdam, Barcelona vs) ulaşım çok da olmasa da sıkıntılı biraz. Ama hani pek çok arkadaşımız oraları da gezdi geldi. 

Son olarak şunu söylemek istiyorum. Başvuran ve Oturma izni bekleyecek arkadaşlar olacak, çok sıkıntılı  bir süreç ama sıkılmayın, vazgeçmeyin, değecektir.

bu arada ufak bi anket yaptım ayak üstü görüştüğüm türk arkadaşlarla 9 kişiye sordum Maribor yazdığın için pişman mısın diye. 1 arkadaşımız pişman, onun dışındaki 8 arkadaşımız pişman değiliz.

OTURMA İZNİ AŞAMASI:
Maribor'a Erasmus'la gelmenin en sıkıntılı süreci oturma izni alma sürecidir. Diğer ülkelerin aksine vizeyle değil oturma izniyle gidilir ve bütün işlemlerinizi Türkiye'de yapmanız gerekmektedir. Bu süreç ortalama 6-8 hafta alır(bizimki 3 ay sürdü, o da ayrı bir şey). Mümkün olduğunca erken, doğru bir şekilde başvurun. Acceptance gelir gelmez soluğu Ankara'da Büyük elçilikte almak mantıklı. Oturma izni alındığı için evraklar sadece Ankara'da kabul ediliyor. İstenilen evrakları Büyük Elçilikten ya da pek çok farklı siteden bulabilirsiniz. Bu konuda dikkat etmeniz gereken ve size söylenmemesi muhtemel 2 şey var. Birincisi belgelerden sigorta poliçesinin başlangıç ve hazırlanış tarihinin aynı olması lazım. Yani 20 Ocak'ta poliçeyi hazırlatıyorsanız, sigortanın başlangıç tarihi de 20 Ocak zorunda, ayrıca istenilen belgelerden adli sicil kaydı'nda doğum tarihinizin gün/ay/yıl olmak zorunda, normalde adliyelerde sadece yıl belirtiliyor bu iki ayrıntıya dikkat edin. Büyük elçilik Gaziosman Paşa'da Kırlangıç sokakta. AŞTİ'de indikten sonra metroyla Kızılay'a geçip oradan taksiyle yaklaşık 7 lira vererek ulaşabilirsiniz. Evrakların çevirilerini de Azra Özdemir'den yaptırabilirsiniz. Sayfasını 20 liraya çeviriyor, herhangi bir problem de yaşanmıyor.(mail: nelazra@hotmail.com) Ayrıca süreçte herhangi bir sıkıntı olursa Slovenya'daki Türk Büyükelçiliği de fazlasıyla yardımcı oluyor. Türkiyedeki Sloven Büyükelçiliğinin can sıkıcı muamelesi, belirsizlik, sağlıklı bilgi alamamak, Maribor belediyesinde İngilizce konuşan birilerine telefonda bağlanamamak vb gibi nedenlerden dolayı bu süreç baya bir sıkıntılıdır. 
Ankara'daki Sloven Büyükelçiliği: 0312 405 42 21
Slovenya'daki Türk Büyükelçiliği: +386 1 236 41 50 / turkemb.ljubljana@mfa.gov.tr

ULAŞIM:
Maribor'a direk uçak yok. Yazıcıoğlu turizmle kara yoluyla 23 saatte 100 euro'ya gidebilirsiniz. Giden herhangi birini görmedim, Yazıcıoğlu'nun pek ''tekin'' olmadığı yolunda söylentiler fazlaca yaygın. Onlar da belli bir kilogramdan sonra ücret alıyorlarmış. Seferleri haftada 1 kere çarşamba günü sadece var. Otobüs Almanya'ya Slovenya üzerinden gidiyor, Maribor'dan geçiyor. Hava yoluyla gelecek arkadaşlar için THY ve Adria air var. Bunlar Slovenya'nın Başkenti Lubyana'ya uçuyor ordan trenle Maribor'a 2buçuk saatte geçebiliyorsun. THY'nin bazı uçuşları için 20 bazı uçuşları için 30 kg bagaj sınırı var, notebook çantasını saymıyorlar ayrıca yanına 8 kg'lık el bagajı alabiliyorsun. Adria Air'da sınır 20 kg. Uçuş fiyatları THY'ninkiler daha dengeli, Adria zaman zaman iniyor zaman zaman çıkıyor. Ayrıca Ankara'dan ve İstanbul(Atatürkten) uçuşlar mevcut. Genel olarak ulaşım rahat yani. Lubyana havaalanından tren garına servisler var, taksiyle giderseniz 45 Euro tutuyor. Maribor tren garından yurt da taksiyle 3-4 Euro tutuyor. Ayrıca Viena üzerinden de Maribor'a gelinebilir. Vienadan Maribor'a 3-3buçuk saatlik bir tren yolculuğuyla gelebilirsiniz. O şıkkı da değerlendirebilirsiniz. Daha uygun fiyata uçal bileti bulabilirsiniz.
THY: http://www.turkishairlines.com/tr-TR/index.aspx
Adria Air: http://www.adria.si/
Lubyana-Maribor trenleri: http://www.slo-zeleznice.si/en/passengers

HAVA DURUMU:
Valla biz 28 Kasımda geldik. Buranın ilk kar'ı düşmüştü. 4 gündür kar yağıyor ama şehir falan ufak ve düzeli olduğundan herhangi bir sıkıntısı olmuyor. Yurtta kaloriferler güzel yanıyor

YURT:
Okulun iki farklı yurt'u var. Bir tanesi Tyrseva diğer Gospo. İkisi de kız-erkek karışık.Ben Tyrseva'da kalıyorum orayı anlatayım öncelikle. 200 euro teminat yatırman gerekiyor, depozit gibi bir para onun dışında aylık ücreti 85 Euro. Odalar iki kişilik, 6 oda 1 mutfağı, tuvaleti ve banyoyu kullanıyorsun. Yan yana bir sürü blok blok yurt yapmışlar. Ancak Erasmus öğrencileri 1. Dorm'un ilk iki katındalar. Odalarda 2 yatak, 2masa, 2 çekmece(4'lü), kitaplık falan ve daha önemlisi yaklaşık 40 megabit hızında internet var, ayrıca kaloriferler de canavar gibi çalışıyor. Yurt şehir merkezine çok yakın, şehir zaten ufacık ama mekanlara falan yürüyerek 5-6 dakikada gidebiliyorsun. Yurt genel olarak rahat. Ha bir de unutmadan, internet için bir ethernet kablosu getirirseniz burda iyi bir para vermekten kurtulmuş olursunuz 

İLK GÜN İŞLERİ:
Maribor'a gelince ilk iş gününde yapılması gereken bazı işler var. Onlar hakkında da kısaca bilgi vereyim. Öncelikle yurt'a kaydınızı yaptırmanız lazım oradan bir dorm card'ı alıyorsunuz yurt için. Sonra Gospo kampüsüne giderek oradaki Erasmus ofis'ten student card'ınızı alıyorsunuz sonrasında bir sim card almanız almanız. Mentör'ünüz de sizi yönlendirecektir ama burada öğrenciler genelde -simobil- kullanıyorlar. Bu süreçte yanınıza aldığınız her evrağı yanınızda taşımaya devam edin. Dorm card, studentcard ve pasaport'unuz olsun mutlaka. Sonrasında yine Gospo kampüsünün orada bir yer var sim card'ınızı, pasaport'unuzu yanınıza alın. Sim card mutlaka almanız gerekecek, onu es geçmeyin. Ankaradaki Büyükelçilik ilk iş gününde Maribor Belediyesinde yapılması gereken işler olduğunu söylüyor da açıkcası bir iş yok sadece Ankarada verilen bir evrağı onlara bırakıyorsunuz  o da çok önemli birşey değil

YEMEK DURUMLARI:
Yemek fiyatları normal, burada kupon sistemi var. Sim card'ınızı alıp, öğrenci sistemine kayıt yaptırdıktan sonra kullanabiliyorsunuz. Bir aydaki iş gününü kadar indirimli yemek yeme hakkınız var. Örneğin 6 Euro'luk bir yemek yiyorsunuz 3 Euro veriyorsunuz, aradaki farklı devlet ödüyor. Yemek yiyebilceğiniz pek çok mekan var. Domuz eti konusunda hassasiyetiniz varsa biraz problem yaşayabilirsiniz. İndirimli öğrenci menülerinde 2 Euro'ya falan çok rahat doyabiliyorsunuz.

ŞEHİR İÇİ ULAŞIM:
Şehir bir nehirle ikiye ayrılmış durumda. Okulla ilgili şeyler genelde hep tek tarafında.Her yere yürüyerek gidiliyor, şehir cidden ufak. 3-5 tane otobüs gördüm ama hiç binmedim. Şehrin bir ucundan diğer ucuna 25 dakikada yürünebiliyor. 1-2 kere taksiye bindik. Buradaki taksiler biraz farklı. Öncelikle duraktan durağa tarifeleri değişiyor, yani aynı yolu farklı taksilerle farklı fiyatlara gidebilirsiniz. Bir de burada yoldan taksi çevirme durumu yok yani yolda boşta taksi yok, tek bir taksi durağı İngilizce konuşabiliyor. Ayrıca burada herkes kırmızı ışıkta bekliyor, yolların büyük çoğunluğun trafik ışığı yok. Orlarda otomobiller yayaya devamlı yok veriyor. kendinizi rahatlıkla yola atabilirsiniz

ALIŞVERİŞ:
Buradaki fiyatlar genel olarak Türkiye standartlarında. Kıyafet falan pahalı ama, örneğin Türkiye'de Pull and Bear'da 60 lira olan bir kazak burada 50 Euro, ayakkabılar falan da pahalı burada. Hamur işleri de Türkiye'dekinden pahalı ama çikolata, bira ve diğer abur bucurlar Türkiye'dekinin yarı fiyatı. Dana eti'nin kilosu 10 Euro falan, tavuksa normal etten pahalı, Bira 0.5 Euro'dan başlıyor 1.2 Euro'ya kadar çıkıyor markette.Domuz eti konusunda hassasiyetiniz varsa Slovence 1-2 sözcük öğrenmekte fayda var, Bir şeyin birim fiyatımı, yoksa kilogramı falan mı çözmek de sıkıntı yaşayabiliyorsunuz. Gelirken özellikle giyim kuşam, tekstil tarzı şeyleri, mont, bornoz, havlu falan yanınızda getirmekte fayda var. Özellikle fason kıvamındaki tekstil ürünleri pahalı. Havlular 8-10 euro civarından başlıyor ayrıca yurttaki duş'un durumu nedeniyle bornoz getirmekte fayda var. Hayatımda hiç bornoz kullanmadım ama şuan olsaydı çok daha rahat edebilirdim. 

PARTİLER:
Burada şöyle kopuyoz böyle kopuyoruz diye yazacak bir insan değilim ancak burada insanlar rahat, ortamlar güzel. Mekanlardaki içki fiyatları içkisine göre değişiyor ama Türkiye'den çok ucuz. Örnek vermek gerekirse 1 litre mohito 6 Euro, sürahiyle içiyorsun, vodka enerji 2.5 Euro falan. Biralar 1.5-2 euro civarında.

OKUL VE DERSLER:
Burda bütün dersler sabahtan oluyor. İİBF'ye gelecek arkadaşlar için ayrı Erasmus sınıfı açılıyor ve İngilizce dersler yapılıyor. Diğer fakültelerin büyük çoğunluğunda mevcut az olduğu için Erasmuslar ders yapmıyor. Ayda ya da iki ayda bir kere hocanın yanına uğrayarak ödev-proje tarzı şeyler yapıyorlar. Bölümden bölüme bazı zorlu hocalarla karşılaşan arkadaşlar da mevcut. Ben İİBF için konuşacağım özellikle iktisat, işletme, dış ticaret vs tarzı bölümlerden gelen arkadaşlar için. Genel olarak sistem 1 sunum 1 sınav olarak işliyor. 1 tane sunum yapıyorsunuz 1 tane sınav oluyorsunuz. Türkiyedeki gibi bir sınav haftası periyodu yok daha dağınık şekilde oluyor sınavlar ayrıca Türkiyeyle kıyaslayınca hayli kolay oluyor. Hocalar genel olarak Erasmus öğrencilerine karşı iyi niyetli. Dersler işleniyor ancak devam zorunluluğu yok. Sunumlar genelde kolayca hazırlanacak şeyler olsa da Türkiyeden ödev sunum hazırlama kültürüyle gelen birisi olmadığım için ve dilin ingilizce olmasından ötürü biraz zorlandım. Türkiyeden gelen arkadaş için genellikle hocalar Türkiyeyle ilgili şeyler istiyorlar. Gerek AB sürecinde olan bir ülke hakkında 1. ağızdan bilgiler almak için gerekse farklı bir kültüreden birşeyler dinlemek için. Biz e-business dersinde bilet-ix sitesini tanıtmıştık, yemeksepeti.com'u anlatan arkadaşlar vardı. Eco Policy dersinde Türkiyenin kriz dönemindeki Macroekonomik verilerini inceledik ve hoca bu şekilde istedi. Türkiyeden geliyorsunuz Türkiyeyle ilgili birşeyler hazırlayın dedi. Ayrıca sınavlardan kalanlar için bütünleme hakkınız var ve hemen sınav haftasından 1 hafta sonra değil 2-3 hafta sonraya. Bu da güzel bir olay.

Erasmusla gelecek arkadaşlar bana maille ulaşabilir: ibrahimozgun@yahoo.com

 Başta Kulüp başkanı Kemal kardeşime ve danışman hocalarımıza, eski mezunlarımıza ve yüreğindeki Atatürk sevgisini her geçen gün somutlayan Atatürk Liseli kardeşlerime ileride yapacakları çalışmalarda başarılar dilerim.

İbrahim Özgün Özkan
(İzmir Atatürk Lisesi ADK kurucusu/2006 Mezunu)

Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesine birincilikle giren Özgür Senger, Üniversite’nin 2009-2010 Akademik Yılı Açılış Töreninde, Tayyip Erdoğan'ı "Cumhuriyet Yıkıcıları Kürsülere Çıkıyor!" diyerek protesto etmişti. Protesto sonrasında başbakana hakaretten hakkında dava açılmıştı. İzmir 16.Sulh Ceza Mahkemesi’nde görülen davayı karara bağlamış, Hukuk Fakültesi'ni birincilikle kazanan TGB İzmir İl Başkanı Özgür Senger'i başbakana hakaret ettiği gerekçesiyle 354 günlük hapis cezası vermişti. Sonrasında ise hapis cezası paraya çevrildi. Yani Özgür Senger, 7.080 TL ödemeye mahkum edildi.

Kampanya'ya 0535 390 96 54 numaralı telefonu arayarak destek olabilirsiniz!